Dag allemaal,

Hier weer een berichtje uit Canada. Deze keer uit Quebec City, een prachtige stad die ontzettend Frans aandoet. Gister hebben we een uitgebreide stadswandeling gemaakt langs vele bezienswaardigheden, gelukkig was er een lekker zonnetje en het was een geslaagde dag. Vandaag staat er paardrijden op het programma, Karin en ik verheugden ons er al weken op om in het prachtige landschap van Canada een buitenrit te maken. Stefan hebben we ook over kunnen halen om op een knol te stappen en vanmiddag gaan we er twee uur op uit met z'n drieën.

De afgelopen tijd hebben we veel leuke dingen gedaan en mooie dingen gezien. Na Ottawa zijn we naar Huntsville gereden, een plaatsje op het randje van het Algonquin park. Daar hebben we een wandeling gemaakt en hadden we nog meer willen zien, maar helaas werkte het weer niet erg mee. We zijn dus een dagje naar Midland gereden, aan de South Georgian Bay. Hier hebben we een boottocht gemaakt tussen de 30.000 islands (ik heb niet de moeite genomen om te tellen ;) ) Het uitzicht was prachtig en de paar gevallen regendruppels mochten de pret niet drukken.

Na Huntsville was het tijd voor de langverwachte Niagara Falls. Op de planning stond eerst nog Toronto, maar omdat daar al een maand geen vuilnis was opgehaald, hebben we ons daar niet aan gewaagd. Al sinds ik op de basisschool een werkstuk over Canada heb gemaakt, kijk ik er naar uit om de Niagara Falls te bekijken, ik was dus enigszins bang dat dit een desillusie zou worden. Niets van dit alles, wat een overweldigend natuurgeweld dat daar naar beneden komt. Miljoenen liters water komen daar per dag naar beneden. Om dit van dichtbij te kunnen beschouwen, zijn we met de Maid of the Mist boot tot vlak onder de Canadian Horseshoe Falls gekomen. Je voelt je alsof je een stortbui over je heen krijgt en dat zijn dan nog maar de ‘spettertjes' van de falls, dit was voor mij echt een hoogtepunt van de vakantie. Zo puur natuur als de falls zijn, zo fake en gemaakt is alles daar omheen, alles is 1 grote attractie geworden en de straten in het plaatsje doen me denken aan Las Vegas, al ben ik daar zelf nooit geweest.

Geïnspireerd door het water van de falls zijn we in Kingston wezen kajakken, Karin en ik in een tandem, Mam en Arie in een tandem en Stefan alleen. Uiteindelijk zijn we veel verder geroeid dan verwacht, en waren we blij dat we na 3uur weer veilig en wel aan wal stonden, om nog even een lekkere duik te maken in het water. Stefan heeft ook nog even indruk gemaakt door een indrukwekkend zandkasteel te bouwen.

Na Kingston zijn we doorgereisd naar de VS, voor een snel bezoek aan een neef die ik pas 1 keer had ontmoet. Alle verwachte problemen en moeilijke vragen bij de grens bleven uit en met een half uurtje, na het benodigde papierwerk, stonden we aan de andere kant van de grens. Binnen een uur waren we twee keer met stomheid geslagen. Allereerst moesten er natuurlijk Amerikaanse dollars gepind worden. Tot onze grote verbazing kon dat gedaan worden bij een drive-thru ATM. Dat hadden wij natuurlijk niet verwacht, dus wij de auto geparkeerd en Arie te voet door de drive-thru om de benodigde dollars op te halen. Niet lang daarna wilde we even een hapje eten bij de Mc. Wederom met grote verbazing gekeken hoe meerdere paard en wagens met Amish mensen aan kwamen rijden om ook even een BigMc bij de allerbekenste fastfood keten op te halen. Wat een contrast...

Het laatste weekje is ingegaan hier, ook al kijk ik er uit om iedereen in Nederland weer te zien en te spreken, met pijn in mijn hart ga ik afscheid nemen van dit land, het was een waar avontuur waar ik geen moment spijt van heb gehad. Het feit dat ik Stef hier weer voor drie maanden achter moet laten helpt uiteraard niet. Voor nu nog even genieten van de laatste daagjes, met onder andere nog een whale-watch uitstapje op het programma...

Tot snel!

Liefs Kirsten