C'est ça!
Het is dan nu echt voorbij, mijn stage en vakantie zijn afgelopen en ik typ dit berichtje op London Heathrow na snelle vlucht van Montreal naar London. Op de heenweg heb ik er nog ruim 7 uur over gedaan, vandaag was het een vluchtje van een dikke 5,5 uur. De mee-wind zorgde wel voor wat turbulentie onderweg en de landing was een beetje slingerend, maar ik sta weer op Europese bodem. Over 2 uurtjes vertrekt het vliegtuig naar Nederland, waar mijn oma ons op zal komen halen.
De afgelopen 5,5 maand zijn een waar avontuur geweest, met vele mooie ervaringen en belevenissen die me waarschijnlijk nog zeer lange tijd bij zullen blijven. Vanaf deze plaats wil ik jullie allemaal heel erg bedanken voor het meeleven de afgelopen maanden. Het was heel fijn om jullie berichtjes op de site te lezen en de kaartjes zullen na hun verblijf op de famous ‘wall of home' een dankbaar plaatsje krijgen in mijn plakboek.
Het was wel weer even een tranen-momentje om Stef af te zetten op het busstation afgelopen zondag. Het was heel fijn om elkaar weer te zien en dan is het toch niet leuk om weer voor 3 maanden afscheid te nemen. Maar ik gun het Stefan van harte dat hij net zo'n mooie tijd gaat hebben en hopelijk met mij de liefde voor Canada gaat delen. Lief, bij deze nogmaals heel veel succes en geniet ervan!! (Voor de mensen die verslaafd zijn geraakt aan het lezen van reisblogs: stefanhartman.reismee.nl)
Nogmaals heel hartelijk bedankt voor al jullie lieve reacties en wil je meer weten dan de blogs en meer foto's zien, dan zijn jullie natuurlijk van harte welkom om te komen luisteren en kijken, zowel in Nijmegen als in Noordscheschut!
Au revoir!!
Ps. Ondertussen zijn we weer veilig op Drentse bodem...
Drive-thru ATM en paard en wagen bij de Mc
Dag allemaal,
Hier weer een berichtje uit Canada. Deze keer uit Quebec City, een prachtige stad die ontzettend Frans aandoet. Gister hebben we een uitgebreide stadswandeling gemaakt langs vele bezienswaardigheden, gelukkig was er een lekker zonnetje en het was een geslaagde dag. Vandaag staat er paardrijden op het programma, Karin en ik verheugden ons er al weken op om in het prachtige landschap van Canada een buitenrit te maken. Stefan hebben we ook over kunnen halen om op een knol te stappen en vanmiddag gaan we er twee uur op uit met z'n drieën.
De afgelopen tijd hebben we veel leuke dingen gedaan en mooie dingen gezien. Na Ottawa zijn we naar Huntsville gereden, een plaatsje op het randje van het Algonquin park. Daar hebben we een wandeling gemaakt en hadden we nog meer willen zien, maar helaas werkte het weer niet erg mee. We zijn dus een dagje naar Midland gereden, aan de South Georgian Bay. Hier hebben we een boottocht gemaakt tussen de 30.000 islands (ik heb niet de moeite genomen om te tellen ;) ) Het uitzicht was prachtig en de paar gevallen regendruppels mochten de pret niet drukken.
Na Huntsville was het tijd voor de langverwachte Niagara Falls. Op de planning stond eerst nog Toronto, maar omdat daar al een maand geen vuilnis was opgehaald, hebben we ons daar niet aan gewaagd. Al sinds ik op de basisschool een werkstuk over Canada heb gemaakt, kijk ik er naar uit om de Niagara Falls te bekijken, ik was dus enigszins bang dat dit een desillusie zou worden. Niets van dit alles, wat een overweldigend natuurgeweld dat daar naar beneden komt. Miljoenen liters water komen daar per dag naar beneden. Om dit van dichtbij te kunnen beschouwen, zijn we met de Maid of the Mist boot tot vlak onder de Canadian Horseshoe Falls gekomen. Je voelt je alsof je een stortbui over je heen krijgt en dat zijn dan nog maar de ‘spettertjes' van de falls, dit was voor mij echt een hoogtepunt van de vakantie. Zo puur natuur als de falls zijn, zo fake en gemaakt is alles daar omheen, alles is 1 grote attractie geworden en de straten in het plaatsje doen me denken aan Las Vegas, al ben ik daar zelf nooit geweest.
Geïnspireerd door het water van de falls zijn we in Kingston wezen kajakken, Karin en ik in een tandem, Mam en Arie in een tandem en Stefan alleen. Uiteindelijk zijn we veel verder geroeid dan verwacht, en waren we blij dat we na 3uur weer veilig en wel aan wal stonden, om nog even een lekkere duik te maken in het water. Stefan heeft ook nog even indruk gemaakt door een indrukwekkend zandkasteel te bouwen.
Na Kingston zijn we doorgereisd naar de VS, voor een snel bezoek aan een neef die ik pas 1 keer had ontmoet. Alle verwachte problemen en moeilijke vragen bij de grens bleven uit en met een half uurtje, na het benodigde papierwerk, stonden we aan de andere kant van de grens. Binnen een uur waren we twee keer met stomheid geslagen. Allereerst moesten er natuurlijk Amerikaanse dollars gepind worden. Tot onze grote verbazing kon dat gedaan worden bij een drive-thru ATM. Dat hadden wij natuurlijk niet verwacht, dus wij de auto geparkeerd en Arie te voet door de drive-thru om de benodigde dollars op te halen. Niet lang daarna wilde we even een hapje eten bij de Mc. Wederom met grote verbazing gekeken hoe meerdere paard en wagens met Amish mensen aan kwamen rijden om ook even een BigMc bij de allerbekenste fastfood keten op te halen. Wat een contrast...
Het laatste weekje is ingegaan hier, ook al kijk ik er uit om iedereen in Nederland weer te zien en te spreken, met pijn in mijn hart ga ik afscheid nemen van dit land, het was een waar avontuur waar ik geen moment spijt van heb gehad. Het feit dat ik Stef hier weer voor drie maanden achter moet laten helpt uiteraard niet. Voor nu nog even genieten van de laatste daagjes, met onder andere nog een whale-watch uitstapje op het programma...
Tot snel!
Liefs Kirsten
BYOW
Lieve thuisblijvers,
Het is alweer twee weken geleden sinds mijn vorige berichtje. In die tijd is er een heleboel gebeurd. Het allerbelangrijkste was natuurlijk de aankomst van Stef en daarna mijn ouders en mijn zusje, daar had ik al een hele poos naar uitgekeken. 13 juli is Stefan aangekomen, ik was de hele dag super zenuwachtig en toen het op het moment dat ik naar het vliegveld wilde vertrekken ook nog enorm begon te flitsen en donderen was het spanning ten top. Het was even wachten, maar het weerzien was super!!
Helaas was de aankomst van mijn ouders en mijn zusje minder soepel. Na een uur was er nog geen spoor van ze te bekennen, terwijl we al vele mensen door de deuren hadden zien komen. Toen ging de telefoon, 1 koffer was op Londen Heathrow blijven staan ermoesten wat formulieren ingevuld worden. Gelukkig stond de koffer geboekt op de eerst volgende vlucht naar Montreal. Helaas was dit te mooi om waar te zijn,gezien de info op internet is de koffer via Parijs en enige andere steden na 5 dagen eindelijk in Montreal aangekomen. Onderweg is ook nog een deel vaninhoud verdwenen. Natuurlijk is er een claim onderweg...maar we proberen ons er verder niet druk over te maken.
Gelukkig mocht dit de pret van de eerste dagen, maar ook de rest van de vakantie, niet drukken. We hebben in 3 dagen een snelle Montreal toer gedaan, met de belangrijkste highlights zoals Vieux Montreal, the mountain, Oratoire St. Joseph, Sushi en vele andere dingen. De eerste avond was het tijd voor pizza, bij een klein schattig pizza restaurantje. Maar eerst moesten we langs de SAQ om een fles wijn te halen. Iedereen vond dit een beetje vreemd, maar het is in Montreal een bekend fenomeen dat je je eigen fles wijn mee mag nemen naar een restaurant, Bring Your Own Wine (BYOW). Het was hilariteit ten top dat onze eigen fles wijn/bier op tafel kwam en toen er ook nog mensen hun niet opgegeten stukken pizza meenamen in een doggybag was de verbazing enorm in de Nederlandse delegatie.
Ook de laatste besprekingen op stage zijn afgerond. Vrijwel alle resultaten van de kosten-effectiviteitsanalyse zijn binnen. Omdat ik niet weet of die ene meneer uit Boston ook wel eens googled en op mijn site terecht komt kan ik hier geen resultaten plaatsen voordat het artikel gepubliceerd is. Natuurlijk kan er over de uitslag door de liefhebbers wel gecorrespondeerd worden. De review ideeen zitten al in mijn hoofd. Terug in Nederland zal dit alles op papier gezet worden en hopelijk leiden tot twee publicaties.
Op dinsdag ochtend kwam Arie met onze gehuurde Buick voorrijden. De kofferruimte was wat kleiner dan we verwacht hadden, gezien we gerekend hadden op een Ford Taurus, dus er moest nog last minute gekort worden op de gepakte bagage. Toen zijn we de tocht naar Ottawa begonnen, in het begin een beetje met horten en stoten (Arie had nog nooit in een automaat gereden) maar al snel hadden we de smaak te pakken en tegen 15uur kwamen we aan in Ottawa. Daar hebben we vandaag genoten van veel beter weer dan verwacht en toch even flink de toerist uitgehangen. Ottawa was voorlopig het laatste stadse wat we zien, morgen vertrekken we richting het Algonquin Parc om van wat Canadese natuur te gaan genieten. Hopelijk belanden we niet te veel in de bushbush en kan ik jullie via mijn weblog op de hoogte houden van al onze avonturen.
Liefs, Kirsten
En natuurlijk groetjes van de rest
ps. mochten jullie nog meer verhalen willen lezen, ga dan naar Stefan's weblog: stefanhartman.reismee.nl
ps2. foto's houden jullie van me te goed, we zijn te druk om ze up te loaden ;)
Merci beaucoup monsieur Stevie Wonder, Room Eleven et Cirque du Soleil
Lieve thuisblijvers,
Het spektakel is begonnen!! Vorige week dinsdag was de start van het Montreal Jazz Festival. Al vanaf mijn eerste week hier in Montreal had iedereen het over dit grootse festival met de grootste jazz muzikanten van over de hele wereld. Aan Stevie Wonder de eer om het festival te openen, een heel bijzonder concert dat voor een groot deel bestond uit een tribute aan Michael Jackson. Gelukkig bestond het eind van het concert uit alle goude ouwe nummers en was het lekker swingen.
Donderdag ben ik met Lisa naar Cirque du Soleil geweest. We maakten ons van te voren een klein beetje zorgen om de kwaliteit van de plaatsen, omdat we redelijk last minute de goedkoopste kaartjes gekocht hadden. Maar eenmaal in de tent bleek dat de plaatsen geweldig waren! De show was fantastisch, zoiets heb ik nog nooit gezien. Acrobatiek, humor, mensen die zichzelf volledig kunnen opvouwen en nog veel meer spectaculaire optredens! De hele show stond in het teken van insecten. Zelf stond ik even in de spotlights, toen ik als lokaas voor een enorme wesp werd gebruikt door de circusdirecteur, oei oei oei, rode wangetjes voor mij.
Tot mijn grote verbazing stond Room Eleven voorvrijdagop het programma van het Jazz Fest. Natuurlijk heb ik mijn Canedese vriendjes warm gemaakt voor deze Nederlandse band. Helaas was het ook ontzettend Nederlands weer en kwam het met bakken uit de lucht, maar de muziek was swingend. Zelfs nog even een gesigneerde cd gescoord.
Zaterdag was het weer tijd voor een 'first', mijn eerste dim sum. Dat is een chinese brunch, je kiest steeds verschillende gerechtjes die worden rondgereden op kleine karretjes. Best raar om al zo vroeg aan het chinese eten te zitten, loempiaatjes, kleine bapao broodjes, wontons etc. Ook errug machtig, pas om 9 uur 's avonds had ik weer zin in wat eten.
Ondertussen staat mijn tellertje op 7 nachtjes slapen. Mijn laatste weekje hier alleen is ingegaan!! Ik kijk uit naar Stefan's komst en natuurlijk ook naar Mam, Arie en Karin...tijd voor vakantie!! Hotel is geboekt, auto gehuurd, de route bijna gepland... we zijn er klaar voor, dus hopelijk vliegen de laatste daagjes voorbij...
xxx Kirsten
L'été a commencé!
Salut!
Gelukkig voor de mensen die binnenkort naar Montreal komen is de zomer hier dan toch echt begonnen. En het is warm... poeh, de zweetdruppeltjes staan op mijn hoofd als ik vijf minuutjes berg op naar het ziekenhuis moet lopen. Dit heeft wellicht ook te maken met mijn enigszins verslechterde conditie, gezien het feit dat ik toch al even geen sportschool meer gezien heb van binnen. Op de afdeling is het ook erg warm en mijn denkvermogen wordt helaas hierdoor aangetast, wat dan weer niet ten goede komt aan de productiviteit. Net is er wel even een onweersbuitje overgetrokken en het is dus iets afgekoeld, maar niet noemenswaardig.
Mijn stage begint op te schieten zowel in tijd als in verslag. Ik heb hulp gekregen bij mijn kosteneffectiviteit analyse, dus dat begint ook lekker op te schieten. De data zijn bijna verzameld en de analyse kan nu bijna beginnen. Voor mijn review zijn alle artikelen verzameld, n=26 en die ben ik nu dus allemaal voor de derde keer aan het lezen om ze helemaal uit te pluizen. Veel werk, beetje saai ook, maar ben blij dat ik progressie boek. Als het goed is, hoef ik bij thuiskomst alleen nog heel veel op schrijven, maar hopelijk is dan 1 van de papers te publiceren. Dat zal wel lastig worden gezien de patenthouder van de test een hoge heer van Harvard is. Tijdens ons geplande bezoekje in Boston moeten we daar maar eens een kijkje nemen ;)
Naast mijn stage blijven de leuke dingen ook nog steeds op mijn pad komen. Zo ben ik vorige week in een spontane bui naar de Botanic Gardens geweest. Vanuit bijna elke hoek van dit prachtige park met allemaal verschillende tuinen, heb je uitzicht op de toren van het Olympisch Stadion. Het was heerlijk weer en met mijn lekkere verse aardbeien en veel water heb ik een paar uur rondgewandeld.
Mijn salsa lessen zijn helaas voorbij, maar dat geeft me wel een beetje tijd om andere dingen te plannen door de week. Zo ga ik volgende week dinsdag naar een optreden van niemand minder dan Stevie Wonder, gratis!! En donderdag is het weer feest want dan ga ik naar Cirque du Soleil. Gister was ik een dagje vrij omdat het een provinciale feestdag was en ben ik met Christie naar Jean Talon geweest. Weer heerlijk gestruind over de markt, lekker dingetjes gegeten, de markt wordt steeds uitgebreider. Vorige week vrijdag ben ik samen met Amie naar de film geweest, dat was de eerste keer dat ik het gevoel had om in Amerika zijn, een gevoel wat ik verwacht had om veel meer te hebben. De bioscoop was enorm, wel 20 zalen verdeelt over een heleboel verdiepingen. Je kon er alles eten (niet gedaan): frietjes, hotdogs, popcorn, taco's, chips, etc. We hebben gekeken naar 'the Proposal' een romantische komedie over een Canadese boek-editor (Sandra Bullock, Amerikaanse actrice) die met haar Amerikaanse assistent (Ryan Reynolds, Canadese acteur) gaat trouwen voor een verblijfsvergunning. Een echte aanrader!!
Uit Nederland kwam ook errug goed nieuws: Stefan heeft zaterdag zijn 2e dan gehaald. Voor de judo-leken onder ons, dat komt na de zwarte band, er zijn dan geen kleurtjes meer over dus dan noemen ze het 2e dan. Stef was natuurlijk een beetje zenuwachtig, ikke veel meer, maar ik super trots op mijn sterke vriendje. Over iets minder dan 3 weken is Stef hier weer bij mij! Daar kijk ik toch wel een beetje naar uit en ben dus druk met aftellen. Morgen vliegt Joris, een PhD student uit Nederland naar huis en ik ben stiekem toch wel een beetje jaloers... heb het lang uitgesteld maar de heimwee kruipt langzaam binnen.
Dit verhaal is te lang geworden, hopelijk vonden jullie het leuk om te lezen. De foto's van de Botanic Gardens zijn ook echt een aanrader.
Liefs, Kirsten
Moi, ca va bien! Et toi?
Dag allemaal,
Vandaag was er heel Nederlands een fietsfestival in Montreal. Dus, ik vroeg op om eens te kijken hoe het fietsen hier gaat. Toen ik hier net was werd er namelijkaan me gevraagd of iedereen in Nederland een eigen fiets heeft (dat is iets bijzonders), dus ik had me niet zoveel voorgesteld van een fietsfestival hier. Tot mijn grote verbazing was een van de grotere straten hier volledig afgesloten en vol met fietsers. Het zonnetje scheen en iedereen was in opperbeste stemming, toch jammer dat ik niet mee kon doen (maarja ik heb hier geen fiets), maar het was een mooi gezicht. Na dit even aangekeken te hebben, heb ik een bezoekje gebracht aan het Canadese geschiedenis museum, daar waren verschillende exposities over de Ieren in Quebec en de historie van Montreal, interessant om toch een stukje mee te pikken van de geschiedenis hier. Hot topic zelfs in het museum was het weer hier, de ijskoude winters en de hete zomers... helaas wil het echt warme weer nog niet echt komen, vanmiddag was het weer behoorlijk koud. Dat terwijl er ook een beachvolleybal toernooi was. De mensen moesten daar dus hard aan de bak om een beetje warm te blijven.
Het feestje na mijn vorige verhaal was weer erg gezellig, lekker dansen! Amie was moe en ging al vrij vroeg naar huis, een vriend van Darryl waren we als snel kwijt aan een meisje aan de bar en dus heb ik maar samen met Darryl en Adam geprobeerd om een modern dansje te doen ;) En ja, dan verbruik je natuurlijk een heleboel energie, dus dat hebben we na afloop even aangevuld met een heerlijke verse hamburger. Zaterdag lekker relaxed geshopt met Adam, die zowaar nog meer van fashion weet dan menig vrouw die ik ken, we hebben heel wat afgelachen. Vooral toen hij een zonnebril had gekocht die op een of andere rare manier ervoor zorgde dat het leek alsof hij constant knipoogde en hij zowaar binnen 10 minuten sjans had met de verkoopster van de volgende winkel. Zelf heb ik een shiny pet op de kop getikt, waarvan ik (realiseer ik me nu) helaas geen foto heb, maar die volgt.
Vorig weekend heb ik Amie helpen verhuizen. Gezien mijn vele verhuizingen in Nijmegen (daar weten mam en Arie alles van) ben ik natuurlijk expert en alles was binnen een paar uurtjes gepiept! Daarna waren we uitgenodigd voor een etentje bij een 'tante' van Amie. Ze had zich enorm uitgesloofd, het eten was heerlijk en we hebben de hele avond gezellig gekletst. Al met al een productief dagje dus.
Vorige weekheb ik voor mijn stage een tweedaagse cursus gevolgd over diagnostische reviews. Dat was heel erg leerzaam en interessant en het gaf een goed gevoel om m'n hersenen weer een beetje gymnastiek te geven. Mijn stage is ondertussen veel werk, maar een echte uitdaging is het nog steeds niet.
Om nog maar iets heel anders te leren, ben ik begonnen aan een intensieve cursus salsa. De lessen die ik hiervoor volgde noemde we salsa socials en waren vooral wat beginners stapjes en gezelligheid. De cursus die ik nu volg is twee avonden in de week voor 3en1/2 week en ik heb de afgelopen 3 lessen enorm veel geleerd. Vanavond is huiswerk avond en gaan we met de hele groep de stad in om te oefenen.
Zal ook weer wat foto's op de site zetten en voor de mensen die graag alles willen zien, dat kan weer op kirsteninmontreal.mijnalbums.nl. Gister heb ik trouwens voor het eerst zelf sushi gemaakt (zonderAmies hulp), hetresultaat daarvan kunnen jullie ook bekijken.
Enne, ik ben ook heel benieuwd hoe het met jullie gaat!! Moi, ca va bien! Et toi?
Kus Kirsten
Printemps à Montreal
Dag lieve thuisblijvers,
Allereerst maar even een rectificatie wat betreft de foto's. De oplettende kijker zou kunnen hebben opgemerkt dat het gebouw waarbij staat dat het een parlementsgebouw is, helemaal geen parlementsgebouw is. Het is namelijk een heel duur hotel, wat zoals Stefan heeft opgemerkt op een enorm kasteel lijkt. Zoals jullie merken, ik ben af en toe een beetje blond!
Daarna wil ik alle kaartjes-stuurders heel erg bedanken! Zeker nu het gemis van thuis toch echt een beetje begint te komen, is het super om wakker te worden en een volle muur met berichtjes van thuis te zien. Ik zal een geupdate foto op de site zetten zodat jullie kunnen zien waar de kaartjes terecht zijn gekomen.
Het is alweer bijna drie weken geleden dat ik mijn vorige berichtje plaatste, maar de tijd hier vliegt voorbij. De dagen gaan snel (wat betreft mijn stage een beetje te snel) en zo komt het dat ik al weer ruim over de helft ben todat Stef, Mam, Arie en Karin hier komen. Sinds mijn vorige berichtje heb ik natuurlijk weer wat leuke dingen ondernomen. Salsa is nog steeds een vast puntje op mijn programma, al is het even voor een paar weken gestopt, vorig week was het weer tijd voor swingende heupen. Zonder op te scheppen kan ik toch zeggen dat ik ondertussen best wel wat geleerd heb en ik overweeg om ook in Nijmegen ervoor te zorgen dat de heupen niet vastroesten.
Vorige week donderdag heb ik met Amie en Dory gegeten in een Portugees restaurantje, het eten was heerlijk en ze hadden zelfs een gitarist die de Portugese sfeer nog kwam versterken. Gelukkig heb ik ook na de verhuizing gewoon contact met Amie en Dory.
Afgelopen zondag ben ik met Christie, een vriendin van Klara, gaan ‘hiken' in Parc Mont Tremblant. In de winter is dat een skidorp, maar nu vrijwel alle sneeuw is verdwenen kan er ook gewandeld worden. We waren met een groep van 16 man en hebben er toch zeker 4 uur over gedaan om helemaal naar de top te wandelen. Het was ontzettend koud en zwaar, maar de voldoening was groot toen we eenmaal bovenaan stonden.
Maandag was ik vrij in verband met Victoria Day. Joann (bij haar bestel ik elke week eten dat ongelofelijk lekker is) had Amie, Darryl en mij uitgenodigd voor een feestje in haar keuken, ter ere van de terugkomst van haar broertje uit Nederland. Het eten was enorm uitgebreid en heerlijk! Toch leuk om ook even te kunnen kletsen over mijn eigen kikkerlandje. Heb hier ondertussen toch al meerdere mensen ontmoet die ook Nederlandse achtergrond hebben, of er in ieder geval een keer geweest zijn. De vooroordelen zijn wel enorm, maar vooral eigenlijk over het drugsgebruik.
Vanavond is het weer eens tijd voor een feestje, dat is de afgelopen tijd wel een beetje stil geweest. Moest even bijkomen ;) Hoe dat is geweest horen jullie hopelijk snel weer!
Kus, Kirsten