Soleil et Pluie

Dag lieve vrienden,

Gister begon mijn dag zonnig en vrolijk en probeerde ik hier mijn eigen Koninginnedag feestje te vieren. Toen ik mijn computer op had gestart en zoals altijd even het nieuws bekeek, was ik toch even in shock. Dat zoiets verschrikkelijks kan gebeuren op en dag die zowel in Nederland als in Canada zo mooi en zonnig begon. Op dat moment voelde ik me weer echt een Nederlandse en betrokken bij mijn eigen landje.

Nou dat was even het verdrietige wat ik wilde aanstippen. Ik heb al een poosje niks op mijn weblog geschreven, maar ondertussen wel meerdere van mij trouwe lezers persoonlijk gemaild dus ik hoop dat jullie enigzins op de hoogte zijn van het wel en wee hier in Montreal.

Allereerst natuurlijk de Mexican flu, gezien de aandacht die hieraan wordt besteed in de media, zal ik toch ook even mijn zegje moeten doen. Heel veel merk ik er hier niet van, behalve dat alle zeepdispensers in het ziekenhuis bewaakt worden door beveiligingsmensen. Dit met het doel om iedereen zijn handen te laten wassen bij binnenkomst van het ziekenhuis en bij het betreden van de cafeteria. Daarnaast heb ik de afgelopen week nogal wat last van hooikoorts en ben ik dus een beetje snotterig, waardoor iedereen me aankijkt alsof ik inderdaad besmettelijk ben. Grappige van dit alles, ondertussen zie je in het ziekenhuis hier wel alle muffe wachtkamers overstromen met mensen, hoezo besmettingsgevaar...

Ondertussen is mijn leventje hier in Montreal in een enigzins rustig vaarwater terecht gekomen. Natuurlijk blijf ik zo hier en daar wat feestjes bezoeken, zo was er vorige week een 80's party, waar Amie, Adam en ik naartoe zijn gegaan, Darryl was de DJ op het feestje. Erg gezellig, heerlijk om even lekker te kunnen dansen op muziek die gemaakt is vooral voordat ik geboren was.

Afgelopen maandag heb ik Amies moeder ontmoet. Hele lieve vrouw en natuurlijk hebben we ter ere van haar verblijf hier sushi gemaakt. Ik denk dat ik begin te wennen aan de rauwe vis. Gister was er gelegenheid voor nog meer seafood. Om Darryl te bedanken voor het helpen met mijn verhuizing hebben we mosselen gegeten. Vers van de visman hier, heerlijk!!

Daarna was het tijd voor de grote verhuizing, koffers ingepakt en een paar tassen (waar die spullen vandaan kwamen weet ik niet precies) en op naar mijn nieuwe appartementje. Nu woon ik op vijf minuten lopen van het ziekenhuis in een klein appartementje. Het is erg gezellig ingericht en ik denk dat ik me daar prima kan vermaken. Vanavond hebben we dit plekje ingewijd met een heuse 'Potluck'. Dat betekent dat iedereen eten meebrengt en dat je dat dan met zijn allen opeet, een goed Canadees gebruik. Het eten was heerlijk, het was erg gezellig en na het eten hebben we ook nog Cranium gespeelt. Soort Canadese versie van Party & Co. Dat ik deze weblog kan posten hebben jullie geheel aan Darryl te danken, die ervoor gezorgd heeft dat mijn internet gefikst is. En ik heb als housewarmings gift tekenpotloden gekregen. Tijdens een zondagmiddagje op het terras vertelde ik aan Darryl en Amie dat ik graag weer wat creatiever bezig wilde zijn met tekenen en toen kwamen ze vandaag met tekenpotloden als cadeau, super lief!

Voor dit weekend staat Jean Tallon market natuurlijk als elk weekend op het programma, thee met Amie en brunch met Dory. Verder ga ik naar het VVV om mijn trip naar Quebec City te plannen. Daarnaast ben ik dus ook druk met het weer uitpakken van mijn koffers. Ook mijn 'wall of home' met alle kaartjes en foto's van thuis ben ik weer aan het ophangen. Mocht je nog niet vertegenwoordigd zijn, dan kun je nog altijd een kaartje, foto, verhaaltje oid sturen. Dit maal naar 3547 University Street, H3A 2B1, Montreal, Quebec. Mijn liefste vriendje heeft zelf ingelijste foto's opgestuurd! Alle mensen die al een kaartje hebben gestuurd: Dankjewel!!

Jullie ochtend gaat al weer bijna beginnen, ik duik lekker mijn bedje in. Morgen zal ik ook nog even wat nieuwe foto's uploaden.

Liefs

Joyeuses Pâques

Joyeuses Pâques à vous!!

Vrolijk Pasen allemaal, al is de eerste dag voor jullie alweer voorbij, voor mij moet het tweede paasdiner nog beginnen.

Na de drukke dagen toen de broer van Amie hier was, heb ik het de laatste twee weken wat rustiger aangedaan. En nu is het paasweekend aangebroken en had ik weer tijd om wat leuke dingen te gaan doen.

Voordat ik aan mijn spannende verhalen begin eerste iets grappigs. Woensdag wilde Amie en ik het vuilnis buiten zetten en toen kwam er een Joodse man naar ons toe. Hij vroeg of we hem misschien konden helpen om het licht aan te doen, want het was een feestdag. Dat betekende dat we daar naar binnen gingen om het lichtknopje aan te duwen, omdat de Joodse mensen dat op een feestdag niet mogen doen omdat ze geen electriciteit mogen gebruiken, beetje vreemd.... want als ik het knopje aan duw gebruikt die lamp ook electriciteit volgens mij..

Vrijdag ben ik naar het Musée des Beaux Arts of Fine Arts Museum gegaan. Het was de laatste kans om een expositie van Van Dongen de gaan bekijken. Voor diegene die het niet weten (waaronder ikzelf in eerste instantie): Van Dongen is een Nederlandse schilder uit de Fauve beweging van begin 1900. Bekende namen uit zijn tijd zijn Matisse en Picasso was een goede vriend, maar behoorde niet tot het Fauvisme. De expositie was erg interessant en de meeste schilderen waren best mooi.

Zaterdagochtend moest ik vroeg opstaan om naar Ottawa te gaan. Amie had een auto gehuurd en we waren uitgenodigd voor een paasdiner op zaterdagavond bij een tante van Amie in Ottawa. Voordat we gingen moest er eerst een ontbijtje gegeten worden bij de Premier Moisson, een bakkerij keten met heerlijk ontbijt. Daarna op naar Ottawa, eerst natuurlijk een paar keer verkeerd gereden voordat we Montreal uit waren, maar rond 13uur waren we gearriveerd. De rit naar downtown Ottawa was prachtig, langs de rivier met een heerlijk zonnetje. De middag hebben we doorgebracht op de markt, waar we heerlijk Marokkaans gegeten hebben en daarna zijn we langs de parlementsgebouwen gelopen, de overigens enorm zijn.

Toen we terugkwamen bij Amies tante stond het diner al klaar, turkey, stuffing,mashed potatos en veggies, het was heerlijk.

Vandaag zijn we onderweg naar downtown even gestopt bij het vliegtuig museum, om foto's te maken. Als mijn ouders, Karin en Stef hier zijn gaan we daar zeker naar binnen denk ik. Daarna hebben we de National Gallery bezocht en kunst gezien die ik uitgebreid besproken heb op de middelbare school. Erg indrukwekkend!

Tegen een uur of driewas het tijd om weer richting Montreal te gaan, het volgendepaasdiner staat hier klaar. Het was dus een kort Ottawa weekendje, maar zeker de moeite waard. Nu ga ik beginnen aan mijn volgende turkey!

Liefs, Kirsten

Le contraste de Montreal

Dag thuisblijvers,

De eerste maand zit er bijna op... enwoensdag begintdus de tweede helft van de eerste helft van mijn verblijf hier in Montreal!

Maandag en dinsdag waren gelukkig een beetje rustig, zodat ik me kon voorbereiden op de rest van deze drukke week. Woensdag kwam de broer van Amie (Mike)naar Montreal voor een aantal dagen. En woensdagavond was het gelijk feest en heeft Mike ons mee uit eten genomen naar een Tibetaans restaurant. Ik was gelijk in de problemen, want in zo'n restaurant wordt met stokjes gegeten... en dat kan ik niet. Schijnt dat iedereen die hier in de grote stad woont met stokjes moeten kunnen eten, dus mijn oefeningen zijn begonnen. Na het eten zijn we naar een brewery pub gegaan, 'Dieu du Ciel', met ontzettend lekker bier!!

Na een vermoeiend dagje stage donderdag heb ik samen met Amie, Mike en Colin sushi gemaakt en gegeten. Dat was voor mij een eerste keer en ik had allemaal enge verhalen gehoord over rauwe vis, maar het was heeeeerlijk!

Vrijdagavond begon het echte party-weekend! In de club waar we het eerst heen gingen, mocht je geen spijkerbroek aan en dus heeft Amie haar kast doorzocht voor een outfitvoor mij. Ik zou zeggen: bekijk de foto's en oordeel of het een geslaagde outfit was. De eerste club was erg gezellig, maar de vriendinnen van Amie die ook mee waren vonden het niet erg geslaagd dus op naar de volgende club...lopend...en die was wel ff anders. Het was een enorme club, met veel schaarsgeklede mannen en vrouwen en ik voelde me een beetje ongemakkkelijk.

Zaterdagavond was in contrast met de voorgaande avond.Overdag eerst geshopt om een mooie jurk te kopen, naar mijn mening geslaagd, maar wederom: oordeel zelf. Na het optutten en een paar drankjes gingen we naar de club. Wow! Super hip, met allemaal mensen die ook hun mooiste jurkjes en overhemden uit de kast hadden getrokken! En daar horen cocktails bij, super lekker!

Ja dat was een toppuntje deze week, maar het tweede toppuntje was gister avond. Het was weer tijd voor een eerste keertje, dus voor het eerst oesters gegeten! Daarna poker

Het tweede contrast in mijn stukje wil ik ook even uitleggen, en dat is tussen wat ik verwacht had van mijn verblijf hier en van mijn daadwerkelijke verblijf hier. Ik weet dat ik niet de enige was die sceptisch was over 5 maanden weggaan uit Nederland en alle lieve mensen om me heen daar achter te laten. Maar in contrast tot alle verwachtingen heb ik het enorm naar mijn zin en vermaak ikme prima!! Het is geweldig en ik ben verliefd geworden op de stad en de sfeer hier (maak je geen zorgen Stef, jij blijft mijn nummer 1). Voor de goede orde, ik leef niet als een dronkelap hier en hou het bij 2 of 3 drankjes!!

Tot mails, sprekens of skypes!

Kus

Extra foto's: http://kirsteninmontreal.mijnalbums.nl/

Happy St. Paddy's Day!!

Lieve vrienden,

Afgelopen dinsdag was het St. Patricksday, een Ierse feestdag die door het enorme aantal Ieren hier, groots gevierd wordt. Dus dinsdag moest ik er ook aan geloven; samen met Amie, Daryll en Adam ben ik de kroeg ingegaan om Guiness bier te drinken. Dat is niet het meest lekkere bier, maar het hoort erbij. Er was ook een bandje en we hebben ontzettend gelachen om het ontbreken van kledingstukken van 1 van de zangeressen... een bh, boxer en doorkijkjurkje tot net niet over d'r kont was uitgebreid onderwerp van discussie

Donderdag ben ik voor het eerst in mijn leven in een wasserette geweest, dat is hier dus heel normaal. Gelukkig was iedereen heel behulpzaam en ik was vooral verbaasd dat mijn wasmachine na 20 minuten wassen klaar was. Toen ik Amie vertelde dat het gemiddelde wasprogramma op mijn wasmachine 1.5 tot 2 uur duurt moest ze dan ook heel hard lachen!

Ook deze zaterdag was het weer tijd voor het wekelijkse marktbezoek, deze keer zal ik een foto plaatsen met de hoeveelheid groente die ik heb ingeslagen. Daarna heb ik de rest van de dag genoten van het heerlijke weer hier, zonnetje en fris, maar zeker niet koud, temperatuurtje. Ook maar een stijltang aangeschaft voor de komende feestjes

Zondag was het weer St. Paddy's party, Amie en ik waren uitgenodigd voor een Ierse brunch. Heerlijke scrambled eggs, bacon, fruit en irish coffee toe! Dit was een mooie opmars voor de St. Patrick parade. Een soort carnavalsoptocht, maar dan geheel in het groen. Heb toch meer dan anderhalf uur staan kou kleumen (voelde mijn handen en voeten niet meer) maar het was zeker de moeite waard. Al met al ook nog een 20 minuutjes video opgenomen dus Arie kan trots op me zijn

Ondanks alle leuke dingen die ik hier onderneem, heb ik soms ook tijd om Stef, thuis en mijn vriendjes en vriendinnetjes te missen. Het is dan heerlijk om jullie reacties op mijn blog en emailtjes te kunnen lezen. Dus ook voor jullie geldt: hou vol met schrijven! Mochten jullie nog leuke dingen hebben die ik mijn kamer kan ophangen, foto's, kaartjes etc.. graag, want het is errug leeg hier. Mijn adres: Avenue Durocher 6037, Outremont Quebec, H2V 3Y7.

Liefs, Kirsten

Foto's

Beste thuisblijvers,

Vanwege de beperkte ruimte op dit reisblog zet ik maar een paar foto's per verhaal op de site. Mochten jullie graag al mijn foto's willen bekijken dan kan dat via onderstaande link:

http://kirsteninmontreal.mijnalbums.nl/

Liefs, Kirsten

Salsa et la magie du chapeau

Lieve vrienden,

Ook de tweede week van mijn verblijf hier in Montreal is voorbij gevlogen. De uitdrukking 'time flies when you're having fun' is volledig van toepassing!

Het eerste goede nieuws is dat ik met mijn stagebegeleider heb overlegd datmijn oorspronkelijke onderwerp te vaag is om twintig weken aan te werken. Hij was het daar eigenlijk wel mee eens en nu heb ik een nieuw en uitdagend project gekregen. Ik ga kijken naar de kosteneffectiviteit van een high-sensitivity CRP test. Deze test zou mogelijk kunnen voorspellen of iemand hart- en vaatziekten (HVZ)zal ontwikkelen, dat beweren de ontwikkelaars van Harvard tenminste. Natuurlijk kennen we allemaal de belangrijkste risicofactoren van HVZ, roken, obesitas en hoge bloeddruk. De vraag is dus of deze test daar nog wat aan toe kan voegen. De rest van mijn stage zal ik aan deze vraag gaan werken. Dat was dinsdag...

Woensdag was het dan zover, mijn eerste salsa les. Toch wel een beetje spannend, gezien mijn (gebrek aan) ritme-gevoel. Gelukkig waren er meerdere mensen die nog nooit eerdere salsa gedanst hadden en begonnen we bij de basis. Wat me verbaasde was dat er ongeveer evenveel mannen als vrouwen aanwezig waren, iets wat bij mijn Nederlandse danslessen niet altijd het geval was. Na een dik anderhalf uur salsa zat de basis er een beetje in en kon ik de eerste draaien maken (cuba-style en montreal-style). Wat een heerlijke dans zeg, komende woensdag ben ik zeker weer van de partij!! Ook omdat dit een erg leuke manier is om meer mensen te leren kennen. Zo heb ik gesproken met een Mexicaanse jongen die hier studeerde en straks voor een stage naar Japan zal gaan... ik ben absoluut niet de enige internationale student hier

Donderdag vierde Klara haar verjaardag. Ze had me uitgenodigd om bij haar met haar vriendinnen te gaan eten en daarna na een poetry launch party te gaan. Iedereen had wat gemaakt voor het eten en het was heerlijk!! Pasta, quiche, brochetta's, cake etc... en sparkling wine! Zoiets als een poetry party had ik nog nooit meegemaakt, maar was erg bijzonder. Iedereen zat op de grond en er was live muziek (errug hard) en er waren verschillende mensen die voordroegen uit eigen werk. Ook Klara heeft wat van haar gedichten voorgelezen, erg mooi!!

Vrijdag kwam Amie thuis dat ze 'funding' gekregen had voor haar studie, dat is hier heel belangrijk anders moet je erg veel geld lenen om te kunnen studeren. Om het te vieren zijn we naar een90's-party geweest waar een vriend van Amiede DJ was. En nu komt het verhaal van de hoed... Amie had een hoedje wat ze nog maar 1x eerder had gedragen,maar die avond was ze een soort mannenmagneet geworden en had iedereen complimentjes gemaakt over de hoed.Vrijdagavond was de tweede avond van het hoedje en ook vrijdag avond was het ´all about thehat´.We hebben de hele avond lekker gedanst op 90´s muzieken ik heb een paarCanadese biertjes geprobeerd. Al met al was het een zeer geslaagde avond!!

Zaterdag was het weer tijd om mijnwekelijkse portie ´veggies´ op de markt en daarna heb ik lekker gerelaxed en geskyped. Voor de liefhebbers en laat opblijvers (vanaf 22/23uur), mijn skype is kirsten.van.dycke. Vandaag ben ik naar het Olympisch stadion geweest. Het gebouw was indrukwekkend, maar de Olympische sfeer heerste er helaas niet meer.

Volgende week wordtweer een drukke week, st. patrick's day, salsa en heb begin van mijn nieuwe stage project. Dat wordt dus weer een week die om gaat vliegen...

xxx Kirsten

ps. wat betreft het weer hier... het wisselt van koud naar voorjaar-warm, maar helaas geen sneeuw vooralsnog... bijna alles is ondertussen weggesmolten...

J'ai fait l'ascension du Mont-Royal

Lieve mensen,

Allereerst heel erg bedankt voor alle lieve, leuke en ondersteunende berichtjes op mijn weblog. Wat leuk dat jullie allemaal zo meeleven!

Mijn vorig verhaal hield op bij het begin van mijn stage, dat was dinsdag. Volgens mijn begeleider (Dr. Brophy)hoefde ik niet voor 9 uur aanwezig te zijn, want dan was er toch niemand op de afdeling. Helaas stapte ik wat bushaltes te laat uit de bus en verdwaalde ik bijna in het ziekenhuis waardoor ik uiteindelijk pas tegen tienen op de afdeling was. Mijn begeleider was niet aanwezig, maar ik werd hartelijk ontvangen door zijn assistente Lorraine. Bij haar op de kamer heb ik een klein bureautje en een computer om de komendetwintig weken aan te werken.

Ik ben maar begonnen met artikelen lezen over een mogelijk onderwerp voor mijn project en uiteindelijk had Dr. Brophy op donderdagmiddag vijf minuutjes tijd om zeer kort te vertellen wat ik kon gaan doen. Vrijdagochtend hebben we er nog even over gepraat en het is de bedoeling dat ik een systematische review ga schrijven over de mogelijkheid om een nieuwe genetische test te gaan gebruiken om een afstotingsreactie na en hart-transplantatie te voorspellen. Ik weet het, het klinkt vaag, en wat mij betreft is dat het ook nog steeds... Hopelijk komt er in de komende dagen meer duidelijkheid.

Dinsdagavond heb ik Klara ontmoet, vanaf mei zal ik haar kamer onderhuren, vlakbij het ziekenhuis. We hebben in een knus restaurantje enorme sandwiches gegeten en het was erg gezellig. Daarna direct naar bed, om half negen... lang leve de jetlag. De rest van de week was rustig.

Zaterdag ben ik met mijn roommate Amie naar een overdekte markt geweest om inkopen te doen. Zoveel verse groente en fruit heb ik nog nooit bij elkaar gezien! Het was heerlijk om overal tussendoor te lopen en ik heb de nodige 'veggies' ingeslagen, including brussels sprouts! Daarna hebben we een enorme vis gekocht en gevuld met heerlijke dingen, om je vingers bij af te likken. Tussendoor hadden we ook nog ff tijd om naar een open salsa middag/avond te gaan. Amie kan al salsa dansen, maar ik ben zeer gemotiveerd om het ook te gaan leren. Al met al een erg drukke dag dus.

Vandaar dat ik vandaag rustig ben begonnen met het fixen van mijn computer

Dit verhaal is veel te lang geworden, maar ik hoop dat jullie de moeite hebben genomen om het te lezen...

Liefs

Bonjour à tous

Dag lieve mensen,

Gister was het dan zover, er moest afscheid genomen worden op Schiphol. Er zijn wat traantjes weggepinkt, maar eenmaal door de douane begon het grote avontuur, 5 en halve maand naar Montreal.

Eerst met het vliegtuig naar Londen Heathrow en om 1810 landde mijn vliegtuig op het vliegveld van Montreal. De vlucht was lang, maar het eten was prima en de turbulentie was te vergelijken met een spoorwisseltje, niks aan dus. Op Montrealaangekomen moest ik via de douane door naar immigrations en uitleggen wat ik kwam doen. Ze waren sceptisch maar uiteindelijk werd de stempel gezet en kon ik door naar mijn bagage, die vervolgens ook weer volledig binnenste buiten werd gekeerd. Toen ik uiteindelijk op mijn verblijfadres aankwam, was het op mijn horloge inmiddels half drie. Ik werd hartelijk verwelkomd door Amie, mijn huisgenootje en ze heeft me gelijk heel veel praktische dingetjes uigelegd.

Vandaag hoefde ik me gelukkig nog niet te melden en heb ik dus eerst maar even met mijn ouders geskyped, en het werkt. Dit onder genot van een heerlijk ontbijtje in een cafe met gratis! internet. Daarna door voor de boodschappen. Na de boodschappen besloot ik richting een grote winkelstraat te lopen voor een Canadese telefoonkaart, zo kon ik mooi de omgeving verkennen. De wijk waar ik de komende twee maanden woon, is een Joodse wijk en er lopen allemaal mensen in het zwart met hoeden en pijpenkrullenstaartjes voor het huis langs. Richting de grote straat werden de gebouwen groter en kreeg ik voor het eerst het gevoel dat ik idd in een grote stad ben. Het is wel koud!! Zo koud dat ik voordat ik de telefoonkaart gekocht heb, eerst mezelf heb opgewarmd met een zeer grote warme chocolademelk (formaat soepkop). Toen voor het eerst met de metro naar centre ville, want in de eerste telefoonwinkel waren de computers gecrashed. En met de bus weer terug naar het cafeetje van vanochtend om dit verhaaltje te typen.

Jullie slapen nu lekker, ik ga aan mijn avondeten beginnen. Morgen voor het eerst naar McGill en beginnen met mijn stage. Heel benieuwd wat dat gaat brengen...

Ik kijk uit naar jullie reacties en de foto's houden jullie tegoed, want ik ben het kabeltje van het fototoestelvergeten.

Liefs Kirsten